kağan işçen şiirleri

Bayramım Sendin Sana Kadar Arife

bayramım sendin
sana kadar arife
bayramlıklarım tüh
bu bayram gene güz
sırılsıklamım giyinemem mutluluğumu
nasıl anlatsam bilmem ki nasıl sana
aksaklığımı çocuk gibi yorulduğumu
imkansızlarım olduğunu
dedim ya mevsim güz
bu bayram da yağmurlu
bayramlığım gülüşünü sakladığım sakallarım
gülüşün bende kalmış hayret gülüm
aynı damarda akan kan biz miyiz
bu bayram da bayram biz miyiz
çizdin mi beni
ya da çizdin içimi boydanboya
bilmem içimde hangi hayale sığmadın
bilmem tüm aşklarım senleyeniden mi uyandı içimde gene
ne büyük bir beğeni bu
bak sendeyim şimdi
yağmurlu bu bayram sabahı sırılsıklam bir açıklama yazısı
belki sonuncu veda
belki arifede kalmış bir heves
çocukluk hevesi
bayramlık hevesi anlarsın ya
ihtiyar bir tiryakiydim belki de
cigarasında aşklarının külleri
bayramımdın sen
sana kadar arife
tek bayram
tek arife
hak hukuk yok
konuşmalarından aldım şiirlerimi
aşk bunun mu imkansızı ne
kendini yakmışlık mı bu
ikimizin sırrı bu olmalı bir tanem
sildik birbirimizi
ve yarattık yeniden yağmurlu bir bayram sabahı
ve bittik
arifeler benim bekleyiş arifem nasılsa bu
ne besledimdi içimde
bayram şekeri mi
torba torba
dışarı çıkmam utanması mı
bitmez miydi bu bayram soruları
sol yanımın altında
gül kokulu solumun canı
bakışlarımla sarındığım bayramlığım benim

Kağan İşçen




(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


bayramı özleyen çocuklar gibi

şiirlerimle

ve

şiirlerimde

bekliyorum...

www.antoloji.com

Aşklı Karşılıksız

hangi günü aralasam o acemi ölümlerden ölüm beğenmek
üstüne düş ardına koyul
her mutsuzluğun başında sen varsın
her acının ilk harfi sen
silahı özlemek olan
hesapsız kitapsız bir tutku bu

yağmurdan su içmeyi öğrenen
serçeler gibiyim telaşa uğrak
çıt kırıldım
ve hala yorulmadım
şairliğe özenen gökyüzü olmak tutkusu
ölür yorulursam
yıldızlar aç kalır
sonra
kimin hüznü doyurur göz kırpışlarını
ben hayattan önce seni sevmeye göz kırptım
yıldızlığa özendim
bulutsuz karanlığımdı hayat
ve sevmenin dışında tek vardiyamdı umutsuzluk
hep geç kaldım

hangi kitap kaçıncı sayfa anımsamıyorum
italik bir yazıydı kumrulu bir yazdı
bir kaç yaprak ham bir yeşil
uzak bir arka balkon
kendi sonumu okudum bulamadan ilkimi
sahte periler ayak bastı dünyama
yalnızlık kumkumaları
ağrılı çamur rengi hayat ve hayal tacirleri
vaz geçemediğim bir ayracım vardı
koyu kahve rengi gözlü
onunla kaldım sonumu okuduğum yerde
sonumu ne o anladı ne de ihtiyar yollarımız
kendimi bir ben anladım anlayarak sonumu
onu hep seveceğimi buzlu bir camın ardından
yüreğimi hoplatırken ellerinin izleri

'ardıma gölge düştü
bildiğim için sonumu
lacivert bir denize güvenmiştim
kendimi bıraktım onun için yaşadım
hiçbir dalga anını kaçırmadım
kulaçlarımla büyüttüm onu
yakamozlarıyla kovalamaç oynadım
tam ortasında yakalandığım hüznü
başımın üzerinde konuk ettim yüreğime'

zamanla körebe oyununda
bitimsiz olan benim
zaman gözleri bağlı ebe
bense yoklara karışmış oyun aymazı
zaman anlamıyor çinili günlüğümü
her yanı ayrı bir keder çiçeği...
sonu yok aşkın
aşklı karşılıksızım ben...

Kağan İşçen




(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.